Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Nawiedzony dom - Problematyka

Książka Joanny Chmielewskiej pt.: „Nawiedzony dom” powstała w 1979 r. Otwiera ona cykl o Janeczce i Pawełku – dwójce małoletniego rodzeństwa o niespotykanej żywiołowości i chęci doświadczania coraz to nowych przygód. Głównym bohaterem powieści jest też wierny, obdarzony niezwykłym sprytem, a także wyjątkowo utalentowany pies Chaber. Kolejnymi książkami poświęconymi przygodom młodych Chabrowiczów, a także rozwikływaniu przez nich tajemniczych zagadek są (w porządku chronologicznym):

- „Wielkie zasługi”
- „Skarby”
- „Wszelki wypadek”
- „Dwie trzecie sukcesu”

Fabuła „Nawiedzonego domu” wygląda następująco – pan Chabrowicz otrzymuje w spadku dom, ale aby zamieszkać w nim z rodziną, musi go jeszcze wyremontować, co nie jest wcale proste. Uwagę dzieci przykuwa niesympatyczna sąsiadka Zmora, zaś w ogrodzie wokół domu kręcą się jakieś podejrzane typy. Tajemnicą owiany jest też strych, który rzekomo wypełniony jest duchami. Wszystkie te zagadki rozwiążą Pawełek i Janeczka.

Przygody dwójki nastolatków napisane są z właściwym Chmielewskiej poczuciem humoru. Co więcej, walorem książki jest również charakterystyczny dla autorki sposób operowania językiem. Wszystko to sprawia, że „Nawiedzony dom” choć jest lekturą lekką, adresowaną głównie dla dzieci i młodzieży, potrafi zaskoczyć i przyciągnąć również starsze grono czytelników. Upiornym dzieciom nie brakuje bowiem pomysłów i chęci, by rozwiązywać nowe zagadki kryminalne i nieodgadnione, mroczne tajemnice. Przychodzi im to zresztą niezwykle łatwo, czym zadziwiają samą władzę, dla której większość z tych spraw do tej pory w ogóle była bardzo mglista. Dodajmy jednak, że duża w tym zasługa wiernego Chabra – genialnego psa obdarzonego nadzwyczajną inteligencją.

Ta zwariowana opowieść o rodzinie Chabrowiczów i domu pełnym niespodzianek  (a  nawet